Η αλληγορία αποτελεί ένα σημείο αναφοράς και μια τομή στην γνώση

Η γνώση είναι δύναμη και παράλληλα ελευθερία. Και μέσα σε αυτόν τον "αλληγορικό" πολυχώρο επιχειρούμε να ανεβάσουμε την γνώση στην θέση που τις αξίζει. Πώς θα γίνει αυτό ? με το να προάγουμε τα γράμματα την τέχνη και τον πολιτισμό μας. Όπως επίσης και με το να αναδεικνύουμε και να φιλοξενούμε διαδικτυακά νέους συγγραφείς, ποιητές, ηθοποιούς, συνθέτες κ.λ.π.

Σάββατο, 17 Μαρτίου 2018

Νικος Σκαλκωτας
Δώδεκα Ελληνική Χοροί.
Η Θαλασσα.

Ο Νίκος Σκαλκώτας γεννήθηκε στη Χαλκίδα στις 8 Μαρτίου 1904. Καταγόταν από την Τήνο και προερχόταν από οικογένεια μουσικών με το επίθετο Σκαλκώτος. Ο πατέρας του Αλέκος, φλαουτίστας στη Φιλαρμονική της Χαλκίδας, άλλαξε το επίθετο της οικογένειάς του σε Σκαλκώτας, χάριν ευφωνίας. Από την ηλικία των πέντε ετών άρχισε να μαθαίνει βιολί με τον θείο του και το 1910 η οικογένειά του μετακόμισε στην Αθήνα για να του προσφέρει την ευκαιρία πληρέστερης μουσικής μόρφωσης. Γράφτηκε στο Ωδείο Αθηνών και το 1918 αποφοίτησε με την ανώτατη διάκριση («Χρυσό Μετάλλιο») για την ερμηνεία του στο «Κοντσέρτο για βιολί» του Μπετόβεν. Τα επόμενα χρόνια έπαιζε βιολί σε διάφορες εκδηλώσεις, ενώ ποιήματά του δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό «Νουμάς». Το 1921 λαμβάνει υποτροφία από το Ίδρυμα Αβέρωφ για ανώτερες σπουδές βιολιού στο Βερολίνο. Γρήγορα, όμως, θα προσανατολιστεί στη σύνθεση, με δασκάλους τον Κουρτ Βάιλ, τον Φίλιπ Γιάρναχ και τον «πάπα της πρωτοπορίας» Άρνολντ Σένμπμπεργκ, ο οποίος τον εκτιμούσε ιδιαίτερα. Μαζί του έμεινε ως το 1931, χάρη σε νέα υποτροφία που του προσέφερε ο Εμμανουήλ Μπενάκης. Παράλληλα, έπαιζε βιολί σε ελαφρές ορχήστρες για να συμπληρώνει το εισόδημά του. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στο Βερολίνο έγραψε πάνω από 70 έργα, τα περισσότερα από τα οποία χάθηκαν. Παρά την εκτίμηση που έτρεφε στον Σένμπεργκ, δεν ακολούθησε τυφλά το δωδεκαφθογγικό σύστημα του δασκάλου του, αλλά ανέπτυξε μια δική του απόλυτα πρωτότυπη παραλλαγή. O Νίκος Σκαλκώτας θεωρείται ένας από τους σημαντικούς συνθέτες του 20ου αιώνα. Ο αυστροβρετανός μουσικολόγος και κριτικός Χανς Κέλερ πλειοδοτεί και σε ένα κείμενό του αναφέρει ως κορυφαίους συνθέτες του 20ου αιώνα τα τέσσερα «Σ»: Σένμπεργκ, Στραβίνσκι, Σκαλκώτας και Σοστακόβιτς.
Έργα του:
Οι 36 ελληνικοί χοροί για Ορχήστρα (1934-1936).
Κοντσέρτο για βιολί, Largo Sinfonico, Επτά Ελληνικοί Χοροί» 
Με του Μαγιού τα Μάγια, Συμφωνική Σουίτα κ.ά.
Κυκλικό κονσέρτο» για όμποε, φαγκότο, τρομπέτα και πιάνο 
Η Θάλασσα
Η λυγερή και ο θάνατος», Κοντσέρτο για πιάνο Νο1, Εισαγωγή Κοντσερτάντε

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου